چسب پوشش سه لایه پلی‌اتیلن لوله‌های فولادی

به منظور دست‌یابی به بهترین حفاظت خوردگی از لوله فولادی، پوشش مذکور باید چسبندگی مناسبی به لوله داشته باشد. چسبندگی مناسب باعث می‌شود تا بتواند تنش‌هایی را که از بیرون یا از داخل لوله (مانند انبساط و انقباض ناشی از تغییر دما) ایجاد می‌شود، بخوبی به لایه خارجی پلی‌اتیلن انتقال دهد و از ایجاد تنش در سطح مشترک لوله و لایه اپوکسی و به‌دنبال آن جدایش پوشش سه لایه پلی‌اتیلن از لوله جلوگیری نماید. اما طبق گزارشاتی که در داخل و خارج کشور انتشار یافته، مشخص شده که پوشش سه لایه پلی‌اتیلن، اغلب طی مدت زمان نسبتاً کوتاهی (کم‌تر از پنج سال) پس از نصب و قرار گرفتن در سرویس از سطح لوله جدا می‌شود و بدین خاطر نگرانی‌هایی در خصوص وقوع زود هنگام پدیده خوردگی فلز لوله به‌وجود آورده است.

یکی از مشکلات شناخته‌شده پوشش‌های سه لایه پلی‌اتیلن، چسبندگی کم پوشش به سطح فلز مى‌باشد. لذا برای بهبود چسبندگی و محافظت از خوردگی، معمولاً از یک لایه رزین اپوکسی در زیر پوشش پلی‌اولفین استفاده می‌نمایند. گرچه چسبندگی اپوکسی به سطح فلز خوب است، لیکن چسبندگی آن به پلی‌اولفین بسیار ضعیف است. عموماً برای رفع این مشکل از یک لایه چسب بر پایه پلی‌اتیلن مالئیکه بین لایه اپوکسی و پلی‌اتیلن بیرونی استفاده می‌شود تا چسبندگی پوشش پلی‌اتیلن سنگین به لوله فولادی و پوشش اپوکسی با سازگار شدن از جهت قطبیت به‌وجود آید. چسب فوق باید از یک سو با روکش پلیمری (غیر قطبی) و از سوی دیگر با لایه زیرین اپوکسی (قطبی) سازگار باشد.