تفاوت پلی اتیلن و پلی پروپیلن (قسمت دوم: کاربرد)

 

سه کاربرد مهم پلیمرهای پلی اتیلن و پلی پروپیلن در صنایع لوله، بسته بندی و ساخت کف پوش چوب پلاستیک است. به منظور انتخاب درست پایۀ پلیمری، در این جا به صورت تخصصی بررسی می شوند:

 

۱) لوله های آب رسانی و جمع آوری فاضلاب

لوله های آب رسانی و فاضلابی به سه دستۀ اصلی لوله‌های گالوانیزه، لوله‌های چدن و لوله‌های پلاستیکی طبقه بندی می شوند. لوله های پلاستیکی نیز به ۶ دستۀ مجزای پلی اتیلن، پلی پروپیلن، پلی وینیل کلراید سخت یا کلرینه شده، پلی بوتیلن و اکریلونیتریل بوتادین استایرن تقسیم می شوند. شکل ظاهری لوله های پلی اتیلن و پلی پروپیلن در شکل ۱ نشان داده شده است:

پلی اتیلن

پلی پروپیلن

شکل ۱: شکل ظاهری لوله های پلیمری پلی اتیلن و پلی پروپیلن

 

  • لوله های PE (پلی اتیلن): این لوله ها به رنگ تیره یا سیاه رنگ هستند. لوله های پلی اتیلن در برابر فشار ناشی از سیال مقاوم هستند. اتصال لوله های پلی اتیلن PE به روش اتصال جوش حرارتی و جوش سر به سر انجام می شود. لوله های PE به دلیل تحمل فشار بالا در شبکه توزیع آب شهری کاربرد دارند.
  • لوله های PP (پلی پروپیلن): این لوله ها به رنگ سفید و یا سبز وجود دارند و به دلیل خواص منحصر به فرد در آبرسانی سیستم های کوچک و در فاضلاب پر کاربرد هستند. لوله های PP در برابر فشار بالای سیال مقاومند و محدوده دمایی قابل تحمل وسیعی دارند( ۵۰ تا ۸۵ درجه سانتی گراد )، به همین علت در هر دو سیستم آب سرد و گرم کاربرد دارند.

هریک از این لوله ها مزایایی دارند که در جدول ۱ مشاهده می شود:

جدول ۱: مزایای لوله و اتصالات

پلی اتیلن PEپلی پروپیلن PP
۱- مقاومت در برابر خوردگی گالوانیکی، پوسیدگی، سایش و ضربه۱- مقاوم در برابر خوردگی و پوسیدگی
۲- مقاومت عالی در برابر زمین لرزه و رانش زمین۲- مقاوم در برابر فاضلاب سرد وگرم
۳- مقاومت بالا در برابر اشعه فرا بنفش خورشید۳- مقاوم در برابر یخ زدگی و ضربه
۴- قابلیت اتصال بسیار محکم، بدون نشتی و در عین حال انعطاف پذیر۴- سطح صیقلی و با حداقل رسوب پذیری
۵- سبکی وزن۵- سبکی و آسانی حمل و نقل
۶- هزینه پایین تعمیر و نگهداری۶- سرعت عمل در نصب
۷- دارای خاصیت  جمع شوندگی، انعطاف پذیری و هیدرولیکی مناسب

 

با توجه به جدول، مشخص می شود که در کاربردهای بیرونی سیستم فاضلاب پلی اتیلن نسبت به سیستم پلی پروپیلن بهتر است و لوله های پلی پروپیلن برای کاربردهای داخلی ساختمان توصیه می شوند.

 

۲) صنایع بسته بندی

هر دو پلیمر پلی پروپیلن و پلی اتیلن، گزینه های خوبی جهت استفاده در صنایع بسته بندی هستند. شکل ظاهری این فیلم های پلیمری در شکل ۲ نشان داده شده است:

پلی اتیلن

پلی پروپیلن

شکل ۲: شکل ظاهری فیلم های پلیمری پلی اتیلن و پلی پروپیلن

 

فاکتورهای مهم جهت انتخاب فیلم پلیمری مناسب در جدول ۲ نشان داده شده است:

جدول ۲: خواص فیزیکی و مکانیکی فیلم پلیمری پلی اتیلن و پلی پروپیلن

پلی اتیلنپلی پروپیلن
۱- خنثی، شفاف و دارای الکتریسیتۀ ساکن کمتر۱- دارای کریستال های شفاف تر برای ارائۀ بهتر محصول
۲- ممانعت بیشتر در برابر نور به منظور محافظت بیشتر محتویات۲- پلاستیک محکم و سفت
۳- جذب کمتر کثیفی و گرد و غبار۳- امکان ایجاد خراش در سطوح ناهموار
۴- خلوص بالا۴- حفاظت عالی در برابر بخار و رطوبت و در نتیجه، تازگی و طعم خوب غذاهای بسته بندی شده با آن
۵- انعطاف پذیر، با دوام و مقاوم در برابر پارگی و در نتیجه، مناسب برای بسته بندی وسایل سنگین۵- مناسب برای بسته بندی غذا، محصولات الکتریکی، بیمارستانی، کشاورزی و اتاق تمیز

 

۳) کف پوش های چوب-پلاستیک

پلی پروپیلن و پلی اتیلن هر دو مواد مناسبی برای کامپوزیت چوب-پلاستیک هستند اما تفاوت هایی بین آن ها وجود دارد. شکل ظاهری این کفپوش ها در شکل ۳ مشاهده می شود:

پلی اتیلن

پلی پروپیلن

شکل ۳: شکل ظاهری کفپوش های چوب-پلاستیک پلی اتیلنی و پلی پروپیلنی

 

فاکتورهای مهم جهت انتخاب کف پوش چوب-پلاستیک مناسب در جدول ۳ نشان داده شده است:

 

جدول ۳: خواص فیزیکی و مکانیکی کف پوش چوب-پلاستیک پلی اتیلن و پلی پروپیلن

پلی اتیلنپلی پروپیلن
۱- مقاومت سایشی و پوششی بالا۱- مقاومت خستگی بالا و عدم ایجاد ترک با وجود تنش
۲- سفتی متوسط۲- سفتی بالا
۳- مقاومت بالا در برابر اشعۀ UV۳- مقاومت متوسط در برابر اشعۀ UV
۴- مقاومت شیمیایی خوب۴- مقاومت شیمیایی عالی
۵- چقرمگی بالا۵- چقرمگی کم و حساسیت به ضربه در دماهای زیر صفر
۶- مقاومت ضربۀ بالا۶- مقاومت ضربۀ متوسط
۷- مقاومت دمایی پایین۷- مقاومت دمایی بالا
۸- ارزان تر۸- گران تر

 

با توجه به این جدول، اولا سختی این دو پلیمر متفاوت است. پلی اتیلن چقرمه و سبک بوده و مقاومت خوبی در برابر ضربه و سایش دارد. از طرف دیگر پلی پروپیلن سخت تر است و می تواند در کاربردهای مکانیکی و ساختاری استفاده شود. دوما سفتی این دو پلیمر نیز تفاوت دارد. پلی پروپیلن سفت تر است و مقاومت شیمیایی و مقاومت خراش بالاتری دارد؛ در حالی که هنوز هم بسیار چقرمه است. مقاومت شیمیایی در محیط های خورندۀ پلی پروپیلن بسیار شناخته شده است؛ سطح این پلیمر ناهموار بوده و مقاومت قابل توجهی در برابر حلال های شیمیایی، اسیدها و بازها دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *